Poziomy zaangażowania

Jak zauważyli Robert T. Trotter i Jean J. Schensuel, wybierając dany obszar praktyki badawczej antropolog powinien określić, co następuje: 1) z kim chce pracować; 2) jakie posiada umiejętności i doświadczenie w prowadzeniu badań i wprowadzaniu wynikających z nich implikacji; także wskazać 3) wartości osobiste i zawodowe; 4) stopień osadzenia działań w konkretnych ramach teoretycznych; 5) oraz rolę, jaką chciałby przyjąć w procesie badawczym [2000: 694]. Trotter i Schensuel wskazali pięć obszarów praktyki wyznaczonych ze względu na stopień zaangażowania antropologa w problem i w działanie na rzecz badanej społeczności. Zdaniem tych autorów antropolog może:

  • realizować badania, których efekty będą możliwe do wykorzystania w działaniach politycznych i kulturowych, związanych z rozwojem społeczności na poziomie lokalnym, wojewódzkim, czy państwowym. Sam badacz nie jest jednak aktywnie włączany w proces wdrażania koniecznych zmian, które zostały określone na podstawie przeprowadzonych badań. Badacz może być jednak zaangażowany w proces ewaluacji, oceny czy monitoringu efektywności projektu; raczej rozpoznając obszary postępu, niż rozwoju nowych modeli [2000:692].

Trzy następne różnią się od tej pierwszej perspektywy tym, iż antropolog odgrywa w nich coraz bardziej aktywną rolę.

  • Badacz może rozwijać „zakorzenione kulturowo” i „uzasadnione teoretycznie” interwencje, np. publiczną kampanię dotyczącą zdrowia, skierowaną do młodych Hiszpanów zarażonych wirusem HIV, którzy odmawiają używania kondomów [2000:693].
  • Badacz może aktywnie pracować na rzecz walki z nierównością w alokacji władzy i zasobów, zarówno na poziomie lokalnym, jak również globalnym, np. poprzez towarzyszenie grupom niereprezentowanych w dyskursie publicznym we wprowadzaniu równości i sprawiedliwości społecznej.
  • Badacz może w końcu podejmować się badań typu Participatory Action Research (PAR), czyli opartych na uczestnictwie czy partycypacji badań w działaniu, które pociągają za sobą długoterminowe partnerstwo z lokalnymi wspólnotami, pomocne w procesie wprowadzania w życie programów, które są korzystne dla danej społeczności [2000: 693].

Oczywiście tych pięć obszarów praktyki wskazanych przez Trotter’a i Schensuel’a to pewien model, który przede wszystkim porządkuje i klasyfikuje pewne spektrum działań, które kryją się pod hasłem antropologia stosowana. Dzięki temu jednak ułatwia nam określenie tego, gdzie na osi – „krytyczny outsider”, „aktywny insider” – chcemy i możemy ulokować siebie i swoje działania.

Advertisements

Informacje o Katarzyna Wala

Jestem antropolożką, animatorką kultury, badaczką jakościową i trenerką. Obecnie piszę rozprawę doktorską z zakresu etnografii sensorycznej (UWr.). Od 2009 r. współtworzę projekt Fonosfera - antropologia zmysłów; zajmuję się również badaniami marketingowymi.
Ten wpis został opublikowany w kategorii antropologia stosowana, antropologia zaangażowana i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s